So long and thanks for all the fish...
'Lief dagoek, ik heb vandaag een dolfijn gezien'.
Zo zal menig wereldbewandelaar op de bankjes van Denham, West Australië zijn verslag hebben neergepend, zijn ervaringen delend met enkel één vertrouwd boekje Dit was uiteraard voor de digitale privacyoverschrijdende 'ik deel al mijn ervaringen met iedereen en verwacht dat iedereen dit fantastisch vindt'-tijd was aangebroken.
Wij echter, gaan mee met de hypes van dit tijdperk om ronddwalend met digitale spiegelreflex iedere dolfijnenvin vast te leggen en deze ter plekke via onze lichtgewichte minilaptop op Facebook te posten, opdat al onze vrinden, vrinden van vrinden en vrinden van vrinden van vrinden kunnen zien dat wij een mieterse tijd beleven. We lieten jullie achter in Denham nét voor het snorkelen. Nou nou nou, is er wat gebeurd sinds die tijd? Me dunkt, lieve luisteraars! Luister maar.......
Lief dagboek.
Vandaag mochten we bij Overlander Roadhouse een dagje werken. Voor 18 dollar per uur zowaar. Dat lieten wij ons geen twee keer zeggen dus de volgende ochtend stonden wij beiden stipt om 8 uur klaar. Tonnie begon direct met vegen en poetsen (zo hoort dat), waar Niels met een stoofpotje van kangaroo de dag eens rustig liet beginnen, waarna hij ging houthakken. Als je Tonnie en haar manier van opruimen/schoonmaken kent, dan weet je ook met wat voor een hysterische gretigheid ze bijna akelig enthousiast begon met het kuisen van de voortuin van de baas. Het akelig enthousiasme sneed zichzelf in de vingers toen Tonnie zichzelf zulk een diepe wond in haar scheenbeen sneed, dat er niks anders op zat dan de door de overheid gesponsorde Flying Doctors-kit (ter grootte van een hutkoffer uit de welbekende Harry Potter-serie) uit het stof te halen, waar zwaluwstaartjes of anderssoortige tapemogelijkheden niet te bekennen waren. Langzaam leegbloedend en door de apathische houding van zowel de baas als Niels, mocht Tonnie haar gapende wond zelf dichtplakken met zelfgemaakte pleisterstrips. Nadat we Niels bij kennis hadden gebracht (grapje natuurlijk, Niels heeft genoeg afleveringen ER, House en Scrubs gekeken om moeiteloos door een tentamen interne geneeskunde te fietsen) reden we met enorme lichtsnelheid de 200 km naar Northampton in het zuiden, op zoek naar een surgeon. Deze aardige mevrouw stak een draad in de vorm van 16 hechtingen in Tonnie's been en merkte daarna verstandig op dat Tonnie niet mocht zwemmen voor een week. Ach, wat is nou niet zwemmen voor een week! Het is niet alsof we aan de westkust van een groot land mooie witte zandstranden om de oren gegooid krijge....... never mind.
Door het vervroegde vertrek richting zuiden is er besloten naar het natuurgeweld onder Perth te rijden, waar de kans op het spotten van Bottlenose dolphins nog steeds bestaat. 'Daddy, I want to see a dolphin! Daddy, make the dolphins come swim here. Daddy, buy me a dolphin!' Helaas zijn deze rakkers niet voor 1 gat te vangen in Mandurah en dat Tonnie niet mag snorkelen of duiken maakt het het geheel niet makkelijker. Vervolgens op een regenachtige middag op Penguin Island voor de kust van Rockingham een kolonie kleine pinguins bezocht, compleet met extragratis wildlife show van een adelaarachtige die een vis had gevangen, speciaal voor Niels en Tonnie.
Om een lang verhaal niet al te snel af te raffelen maar toch niet echt te elaboreren: busje teruggebracht naar Perth, laatste noodles opgegeten en opgehaald door Margriet Agterhuis, de mama van Dinette, samen met Dyo voor een paar jaar woon- en werkachtig in Australië. Een klein beetje overweldigd door alle verwennerijen, waaronder het zwemmen in het zwembad en slapen in een bed zijn we de volgende dag (Australia Day!) vertrokken naar Adelaide. Aldaar aangekomen naar het huis van Xander getaxied, waar we verwelkomd werden door een koud biertje. De volgende dag op zoek gegaan naar een tweedehands tafeltennistafel voor de nogal lege gameroom van Xander, welke reeds is bezorgd. Gastheer blij.
Een weekendje vissen en luieren met vrienden van Xander op een strand 150 km ten noorden van Adelaide deed ons veel goeds. Het water is zo helder en de stranden zo wit... ach, dat begrijpen jullie toch niet.
Morgen gaan we eens kijken of hier of in Melbourne een baantje te vinden is.
Sluiten wij af met een citaat van Kabouter Wesley, een groot man van klein bebaard postuur, maar niet minder waar:
'Wij vertrouwen nooit geen zeezoogdieren meer.'
Groetjes en bedankt voor het luisteren naar,
Tonnie en Niels
Reacties
Reacties
ohhh.....zielige tonnie ! hopelijk houd je geen lelijk litteken over.
Van werken ga je nog steeds niet dood en kun je langer in meer luxe genieten van alle moois daar in het verre "down under" ! Geniet maar lekker!
kus !
zo zie je maar dat medische kennis een doel kan dienen. Dat zal dan toch wel weer schrikken zijn geweest, maar goed afgelopen toch. ga vooral ook door met veel te beleven want de tijd staat niet stil. Wij waren in een winters Sauerland alwaar sneeuw lagen het eten goed was.
We gaan nu naar de foto's kijken, grt, is skypen duur of anderszins onmogelijk? pp&mm
Wat een avonturen. 200 km naar een erkende arts? Nou nou... Ach ja, beter dan honderd miljoen miljard kilometer, zou de bekende kabouter zeggen.
Veel plezier en sterkte met het been.
zo mak geer nog 't ein en anger mit.....grappig det geer wèrkt dao....kinse 't echte laeve van dao ouch ein bietsje belaeve door mit te doon in hun dageleks ritme en patroon en gebroeke. ech sjiek.......
veer skype mit Huub, gratis en good versjtaonbaar.....kus en pas good op uch zelf.x
Hoe is het mogelijk! Ze zijn net de deur uit en moeten al dichtgenaaid worden. Het blijven kinderen. Vanaf nu een beetje voorzichtig toch?
Veel plezier Ton en Cathy
Arme Tonnie... Die hechtingen lijken me nog niet zo erg, maar een week niet zwemmen daarentegen!
Kus Aleida
FANTASTISCH!
Nou je, behalve Tonnie's ongelukje dan.. Zo zie je maar weer: vegen en poetsen is gevaarlijk werk (daarom probeer ik er altijd zo ver mogelijk van weg te blijven)!
Btw. Als jullie in Melbourne zijn, moet je naar een (italiaans?) eetcafeetje.. eh, de naam ben ik kwijt.., naast een muziekwinkel (waar je snaren voor een gitaar kan kopen).. Daar heb ik ook gewerkt (een week, dus betwijfel sterk of een referentie aan mij enig kans op werk vergroot...). Ben benieuwd.. XX
Ik heb het gevonden (dankzij mams bundeling van al mijn 'mails from abroad' - wil je er ook 1 voor mj maken!?): Cafe Vatza, 356 Glenhuntly Road, Elsternwick, VIC (weet niet of het nog bestaat..).
And if it does.. please make a picture! X
Leuk al die reactie's na zo'n verhaal, btw niels was het stoofpotje van kangaroo lekker?? Lijkt me heerlijk om eens alles te proeven wat de wereld ons biedt.
Tonnie, scheenbeenwond duurt langer als kuitbeenwond..komt allemaal goed..."altied dich Tonnie, van die gekke dinger.."Geer zit morge al drie waeke weg..Schrijf de volgende keer nog eens iets over de dagindeling en het slapen, ik verheug me op volgende verhaal.Geniet.! xx detjexx
Hallo Tonny en Niels, in welk gedeelte van Adelaide zijn jullie en al op Rundlemall en Glenelg geweest.
Jullie hebben het adres van mijn broer in Seaford, zowat 50 km van Adelaide af, heel makkelijk met trein en bus te bereiken. Daar is ook pracht strand langs de Vincent Gulf, doe maar heel veel groeten uit Posterholt als jullie daar komen. Veel (reis)plezier, Jo en Anny.
haa leefkes !
det zuut der waal indrukwekkend oet die hechting, groter dan t litteike van potter ! hmmzzz
veul plezeer nog, ig volg ug
kusje truike
ik zeg: lupus!
Tonnie, wij concluderen dat je, ondanks jouw zware verwondingen, al wel je liftersgidsje erop nageslagen hebt. Heb je het antwoord al ontdekt op de vraag der vragen? Veel leesplezier in elk geval en succes met het job hunten beide!
Groetjes, M&M
Wooooooooooh wat een story!
Geweldig om te lezen hoe jullie elke minuut nuttig besteden. En geen zorgen Tonnie...medische kosten worden in Nederland zonder pardon vergoed (I know it)!
Geniet ervan en hou jullie een beetje staande, nu met de storm op komst!
Geniet ervan en verheug me al op jullie volgende verhaal.
Liefs Femke
Hihihi, that's aaaaaaall I can say, hihi
Jullie zijn knettergek....fucking mooi! Kusjes
Vertier om de verslagen te lezen en ik kan niet wachten op de volgende, snel weer een update hoor :)
Enne....dat van die witte stranden en blauwe zee...Totally get it! x
Ha!
Ik vermaak me dood met jullie verhalen, heerlijk! Dacht eerst dat die foto van de hechting (de kleine versie van de foto die steeds langskwam) een soort oorwurm was ofzo, maar niets was minder waar, haha.
En Ton, kon je dat nog niet, hechtingen zetten na al die afleveringen van Medisch centrum west drie keer van voor tot achter en terug gezien te hebben : )
Veel plezier en beleef maar veel leuke dingen voor het volgende verhaal en de kijkertjes thuis
X
Tonnie,
Proficiat met je 29ste verjaardag!
Doe de groetjes aan Niels..
En ook al in New - zeeland in het ziekenhuis geweest?
Nee grapje hoor!!
Nou nog een fijne reis hé.
Xx.
Ha leve sjat Tonnie, nog van herte mit diene verjaordaag. Op diene daag wore veer net in de Veluwe en veer höbbe geine internet op mobiel en zeen dao ouch neet ech mit bezig.....in hotel enz. Höbse eine leuke daag gehad?Net wie alle dage van uch leuk zeen?toch?
Wanneer is uch grote rondreis klaor?
Det hure veer dan waal weer. Amuseert geer 2tjes uch héél erg good bie alles wat geer noe nog wilt doon en zeen. Dieke kus van ós allemaol hie oppe Boumsjtraot in Postert.Daag sjatjes.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}